هیأت داوران چهلودومین جشنواره فیلم فجر سیمرغ بهترین فیلمنامه را به هیچکدام از آثار نامزد اهدا نکرد. از میان ۲۲ فیلمنامهی بررسیشده تنها سه مورد به عنوان نامزد انتخاب شده بودند اما داوران هیچکدام را شایسته دریافت سیمرغ ندانستند. این تصمیم که در دورههای پیشین نیز سابقه داشته، پیام صریحی درباره ضعف فیلمنامهنویسی در سینمای ایران است.
نکتهی قابلتوجه بیتوجهی هیأت داوران به سیمرغ بهترین فیلمنامه اقتباسی است که در آئیننامهی جشنواره وجود دارد. در این دوره حداقل سه فیلم با فیلمنامه اقتباسی رونمایی شدند که میتوانستند در این بخش مورد ارزیابی قرار گیرند اما همه نادیده گرفته شدند. این سه فیلم همگی با حمایت سازمان سینمایی سوره تولید شدهاند که نشاندهنده توجه این سازمان به احیای سینمای اقتباسی است.
فیلم آپاراتچی نخستین تجربهی بلند سینمایی علی طاهرفر است که بر پایه کتابی همنام از انتشارات راهیار اقتباس شده. کتاب خاطرات شفاهی جلیل طائفی اسدی، عکاس و فیلمبردار آماتور سالهای اول انقلاب را روایت میکند. فیلم با لحن طنز و روایتی شیرین در بخش نگاه نو رونمایی شد و تنها جایزهی اختصاصی هیأت داوران را دریافت کرد.
فیلم باغ کیانوش اقتباسی از رمان نوجوانانهی علیاصغر عزتیپاک است که در دهه ۸۰ منتشر شده. رضا کشاورز حداد، کارگردان برخاسته از باشگاه فیلم سوره، با بهرهگیری از جلوههای بصری و انیمیشن، فضای داستان را برای مخاطب امروز بهروزرسانی کرده. این فیلم نیز تنها سیمرغ دستاورد فنی و هنری بخش نگاه نو را کسب کرد.
فیلم صبح اعدام نوشته و کارگردانی بهروز افخمی بر پایه گزارشی از روزنامه کیهان درباره اعدام طیبه حاجرضایی و حاج اسماعیل رضایی است. فیلمنامه این اثر از میان سه فیلمنامه نامزد سیمرغ بهترین فیلمنامه بود اما سیمرغ را نگرفت. افخمی با اینکه سیمرغ بهترین کارگردانی را برد، فیلمنامهاش از نظر هیأت داوران شایسته تقدیر نشد. این فیلم نمونهی نادر اقتباس از گزارش خبری در سینمای ایران است که میتواند الگو باشد.





