تکنولوژی چشایی الکترونیکی تجربه طعمهای مجازی در دنیای دیجیتال, فناوری چشایی الکترونیکی یا نوآوری Réری است که امکان حس کردن طعم در محیطهای مجازی را برای کاربران فراهم میکند. این سیستم با ایجاد یک رابط طعم دیجیتال، لایه جدیدی از غوطهوری در واقعیت مجازی و واقعیت افزوده را رقم میزند.

مکانیزم عملکرد سیستم این فناوری پیشرفته توسط محققان دانشگاه ایالتی اوهایو توسعه یافته و بر پایه حسگرهای شیمیایی و توزیعکنندههای بیسیم کار میکند. سیستم مولکولهایی نظیر گلوکز و گلوتامات را شناسایی کرده و به سیگنالهای الکتریکی تبدیل میکند تا پنج طعم اصلی شامل شیرینی، ترشی، شوری، تلخی و اومامی را همانندسازی کند. دادههای حسی از طریق سیمها به دستگاهی در مکان دور انتقال یافته و مجدداً برای کاربر بازسازی میشوند.

جینهوا لی، از نویسندگان اصلی این تحقیق، تأکید میکند که بُعد شیمیایی در تکنولوژیهای غوطهور تا کنون کمتر مورد توجه قرار گرفته بوده و این سیستم شکاف موجود را پر میکند. سازماندهی و کنترل دقیق طعم سازماندهی سختافزاری شامل یک محرک دهانی و یک پمپ الکترومغناطیسی مینیاتوری است. این پمپ مواد شیمیایی القاءکننده طعم را از طریق یک رابط ژلی با دقت بالا پخش میکند تا شدت و زمانبندی هر طعم به صورت دیجیتال کنترل گردد.

بر اساس دستورالعملهای دیجیتال، امکان آزادسازی همزمان چند طعم مختلف برای ایجاد احساسات ترکیبی فراهم شده است. محققان با درک ارتباط تنگاتنگ چشایی، بویایی، احساسات و حافظه، سیستم را طوری طراحی کردهاند که دادههای حسی را به صورت ثابت و قابل کنترل ضبط، ذخیره و بازتولید کند. نتایج آزمونهای انسانی و انتقال طعم از راه دور آزمایشهای بالینی نشان داد شرکتکنندگان قادرند شدتهای مختلف طعم ترش را با دقت ۷۰ درصدی تفکیک کنند.

کارآزماییهای فراگیرتر با فاصله جغرافیایی انجام گرفت؛ طعم به شرکتکنندگان در اوهایو از کالیفرنیا انتقال یافت. در تستهای تشخیص غذا، متطوعان طعم لیموناد، کیک، تخممرغ نیمرو، سوپ ماهی و قهوه را در محیط مجازی شناسایی کردند. نتایج اثبات کرد میتواند با افزودن بعد طعمی، تجربههای واقعیت مجازی را به سطحی کاملاً جدید ارتقا دهد.

کاربردهای فراتر از سرگرمی و افقهای آینده هرچند بازی و سرگرمی کاربرد مستقیمتری هستند، پتانسیلهای پزشکی و شناختی این فناوری بسیار وسیعتر است. با توجه به پیوند حافظه با طعم و بو، میتواند درک عملکرد مغز را عمیقتر کند و به بیماران کووید طولانیمدت یا مبتلا به اختلالات عصبی دسترسی آسانتر به عوالم دیجیتال بدهد.

لی بیان میدارد این فناوری به افراد کمک میکند در فضاهای مجازی با راهحلهای پیشیننیافته تعامل برقرار کنند و قدم اولیکی برای بخش اصلی متاورس محسوب میشود. نتایج این تحقیق در مجله معتبر منتشر شده است.