مجید واشقانی در گفتگو با خبرنگاران دلایل حضور در مجموعه پدرخوانده را تشریح کرد و گفت اگر بخواهیم پدرخوانده را ادامهی شبهای مافیا بدانیم، من جزو اولین گروهی بودم که در این مجموعه حاضر شدم و قبل از آن هیچ تواناییای وجود نداشت و همه چیز بسیار گنگ بود.
شروع کار در شبهای مافیا
وی افزود وقتی در فصل اول شبهای مافیا جلوی دوربین رفتم، هیچکس ایدهای نداشت که حاصل کار چه میشود و آیا این برنامه موفق میشود یا خیر. پس از پخش تکه اول، حس کردیم برنامه مورد دقت قرار گرفته و اقبال عمومی در تکههای دوم و سوم بسیار بیشتر شد تا جایی که هیچکدام از ما و حتی تیم سازنده پیشبینی نمیکردند چنین استقبالی صورت گیرد.
بازیگر سینما و تلویزیون ادامه داد ما بر پایه هوشمندی خاصی برای تاثیرگذاری در مخاطب در این مجموعه حاضر نشدیم و از طریق پخش فهمیدیم مخاطب چه توجهی به این اثر دارد. شبهای مافیا در فصلهای بعد به ساختار بهتری رسید تا اینکه به پدرخوانده رسیدیم که اوج توانایی سعید ابوطالب در ساخت چنین ساختاری را در این مجموعه میتوان دید.
حرفهای بودن در فصل اول پدرخوانده
در مورد پدرخوانده او گفت با تیم تولیدی مواجه هستیم که با ساخت چند فصل شبهای مافیا به تبحر رسیده و بازیگرانی که در تکههای قبلی کار کردهاند به توانایی کافی برای حضور در چنین اثری رسیدهاند. در فصل اول پدرخوانده همه چیز بسیار حرفهای و دقیق ساخته و پخش شد. یقینا کاش تبلیغات بیشتری داشت تا مخاطبان بیشتری این اثر را میدیدند، اما با این حال باز هم مخاطبان بسیار زیاد بود و حضور در فصل اول برای من بسیار دلنشین و شیرین بود.
دلایل استقبال از پدرخوانده
واشقانی در توضیح عوامل استقبال مخاطبان اظهار کرد رئالیتیشو در رسانههای ما عرصهای نوپا است و پیشتر نتوانستیم رئالیتیشوی واقعی بسازیم. آثاری مانند شام ایرانی و رالی ایرانی که اکثرا سعید ابوطالب ساخته بود، نتوانستند مورد دقت مخاطبان زیادی قرار گیرند تا اینکه به بازی مافیا رسیدیم.
انتخاب این بازی انتخاب هوشمندانهای بود؛ چراکه نسل تینیج یا نسلی که من آنها را نسل داینامیک میدانم، این بازی را در جمعهای دوستانه انجام میدهند. وقتی برنامه شبهای مافیا ساخته شد، این بازی به مرور فراگیر شد و مردم به طور موازی با پخش برنامه، چه در کافهها و چه با دیدن برنامه، این بازی را یاد گرفتند و کمکم بازی مافیا در جمعهای خانوادگی شد. این همذاتپنداری و کنش موازی تماشاچی باعث پیوندی بین مخاطب و اثر شد که نتیجهاش اقبال عمومی گسترده بود.
او تصریح کرد هر کاری که در خانههای مردم اتفاق بیفتد و مردم بتوانند آن را انجام دهند، قطعا مورد دقت قرار میگیرد، اما آن زمان ما نمیتوانستیم این را پیشبینی کنیم. امروز بازی مافیا تبدیل به یک اقتصاد شده و بسیاری از این طریق زندگی خود را میگذراند.
پدرخوانده برند موفق است
در پاسخ به اینکه آیا پدرخوانده را موفق میداند، خاطرنشان کرد پدرخوانده امروز به یک برند موفق تبدیل شده است. من این حقیقت را در ایونتهای برنامه از نزدیک دیدهام و بازی نفس به نفس روبروی تماشاچی باعث شد او بفهمد کیفیت و عیار شخصی مانند مجید واشقانی چقدر است. من پدرخوانده را با وجود نقدهایی که دارد یک برند کاملا موفق میدانم و امیدوارم این برنامه در همین مسیر ادامه یابد و اگر نقدها برطرف شود، روز به روز لحظات دلنشینتری برای مخاطب خلق خواهد کرد.
نسبت واقعیت و نمایش در پدرخوانده
وی در مورد اینکه آیا پدرخوانده رئالیتیشوی واقعی است، گفت این برنامه در کتگوری رئالیتیشوها قرار میگیرد اما به معنی دقیق تعریف رئالیتیشو، قسمتهایی از تعریف را ندارد و بیشتر یک مسابقه و بازی با قوانین خاص است. بازیگران واقعا به شکل واقعی اکت دارند، اما این حقیقت در زیر سایه قوانین بازی تعریف شده. به نظرم رئال بودن وقتی بیشتر محقق میشود که بازیگر آزادی عمل بیشتری داشته باشد. در پدرخوانده اکتها و دیالوگها و تمام اقدامات در چارچوب قوانین بازی است. من رئال بودن را ۵۰ درصد میدانم، اما قسمت شو یا نمایش را ۱۰۰ درصد کامل میدانم.
شخصیت واقعی روبروی دوربین
واشقانی درباره اینکه آیا بازیگران علاقه ندارند با شخصیت واقعی خود روبروی دوربین قرار بگیرند، پاسخ داد کاملا درست است که من در پدرخوانده مجید واشقانی هستم و نقش فرد دیگری ندارم. در رئالیتیشو شما کاملا قضاوت میشوید و حجم قضاوت بسیار بیشتر از بازیگری است. نظرسنجیهایی برگزار شد که مردم به من به عنوان بهترین پلیر رأی دادند، اما من خودم را اصلا بازیکن مافیا نمیدانم و برای اولین بار اعتراف میکنم که مطابق قوانین و فکتهای بازی مافیا بازی نمیکنم و همه فکتهایم روانشناسی است و دنیایی میسازم که در آن کاراکتر را بازی میکنم.
او افزود من به اتفاقاتی که ممکن است در بازی برایم رخ دهد فکر میکنم و برای آنها دیالوگ میسازم. یکی از دلایل وایرال شدن تکههای من این است که اگر دیالوگی میگویم کاملا فکر شده و حتی فکر میکنم در چه زمانی چه دیالوگی بگویم که مورد دقت قرار گیرد. من در رئالیتیشو خودم را در قسمت شو قرار میدهم.
بازیگر نه بازیکن
بازیگر پدرخوانده یادآور شد یک بار به امیرعلی نبویان گفتم تو بازیکن خوبی هستی و بر پایه فکتهای مافیا بازی میکنی، اما مدل بازی من متفاوت است و بر پایه فکتهای روانشناختی بازی میکنم. قسمت شوی برنامه برایم مهمتر است چون به عنوان بازیگر وقتی در یک اثر نمایشی قرار میگیرم باید در بخش نمایشی بتوانم از قوه بازیگریام بیشترین بهره را ببرم. من خودم را بیشتر در قسمت نمایش پدرخوانده میبینم و بازی مافیا برایم آنقدر اهمیت ندارد. تلاش میکنم نمایشی دلنشین داشته باشم؛ برای مثال اگر عصبانی میشوم یا میخندم همه آنها را بازی میکنم. نگاه من به برنامه یک اثر نمایشی است تا یک بازی مستند.
وی در پاسخ به اینکه آیا در جمع دوستانه بازی میکند، گفت اصلا در جمعهای دوستانه مافیا بازی نمیکنم و برایم برنامه پدرخوانده جذابیت دارد نه بازی مافیا.
بازخوردهای تند و مثبت
مجید واشقانی در مورد بازخوردهای مخاطبان خاطرنشان کرد بازخوردهای تند را هم تجربه کردهام. من در اولین گروهی بودم که این بازی آغاز شد و همه بالا و پایینها را دیدهام. برای مثال در شبهای مافیا یک هفته همه برای اینکه حامد آهنگی را از بازی بیرون کردهام فحش و ناسزا شنیدم؛ در حالی که حامد آهنگی خبر داد که در بازی تقلب میشود منظور او من نبود، اما تدوینگر به نادرست چهره من را نشان داد و تصورات بر این بود که منظور او من است. خودش بعدا توضیح داد که چنین منظوری نداشته، اما همین کات نادرست باعث شد یک هفته فقط فحش و ناسزا بشنوم.
او تصریح کرد حجم قضاوتها واقعا زیاد است و من روزهای سخت و خوش این بازی را دیدهام. در کنار توهینها روزهایی داشتم که مخاطبان به تمجید بازی من پرداختهاند و به اوج خواستهام که همراه شدن تماشاچی با من بود رسیدهام. در هفتههای متوالی ناظر تعریف و تمجیدهای مخاطبان بودهام که وزنه این طرف سنگینتر بوده و خوشبختانه محبت و ابراز علاقه تعداد زیادی شامل حالي شد.
توجه به مولفههای مورد علاقه تماشاگر
بازیگر سریالهای ماتادور، آمین، میکائیل، زیر پای مادر و هوش سیاه در پاسخ به اینکه بازخورد مخاطب به جریان بازی مربوط است یا به خود بازیگر، گفت در هر تکه از بازی من به شکل صریح حرفم را زدهام. سطح بازی من در نموداری با کمترین تلورانس بوده، اما من نهایت تلاشم را میکنم که به نام مجید واشقانی در یک اثر نمایشی به صمیمیترین شکل ممکن برای تماشاگر بازی کنم و همه مولفههایی که تماشاگر دوست دارد را در نظر بگیرم.
او ادامه داد به دلیل تجربهای که در پدرخوانده نسبت به شبهای مافیا کسب کردهام، در این برنامه بیشتر به قسمت نمایشی دقت داشتم. این تجربه باعث شد به جای اینکه بازی مرا مدیریت کند، من صحنه را مدیریت کنم. برای مثال در بخشی گفتم پدرخوانده خودش بیرون میرود و شما نمیتوانید آن را بیرون کنید که یک دیالوگ فکر شده بود و مورد دقت قرار گرفت.
مدیریت صحنه در فصل دوم
واشقانی گفت در پدرخوانده ۲ به دلایلی درونگروهی حال و هوای خوبی نداشتم و با همان حال بد بازی کردم؛ در حالی که پدرخوانده ۱ را با نهایت حال خوب بازی کردم. برای اینکه فصل دوم را هم خوب بازی کنم با خودم مذاکره کردم و گفتم باید برای اتفاقات پیشبینی نشده پلن بی داشته باشم تا بتوانم صحنه را مدیریت کنم.
مواجهه با علاقه مخاطبان
بازیگر پدرخوانده در مورد اینکه آیا اتفاقات پیشبینی نشده رقم خورد، گفت به نظرم رقم خورد. تجربهام میگوید برخی بازیگران را مردم دوست دارند و اگر من به هر دلیلی مانع روبروی این علاقه قرار بگیرم، محبوب نخواهم شد. در دنیای بازیگری به این نقشهای مانع قهرمان میگویند که کارشکنی میکنند. مردم حامد آهنگی، امیرعلی نبویان و خانم بهاره افشاری را دوست دارند و اگر روبروی این علاقه قرار بگیرم محبوب نخواهم شد.
او افزود در پدرخوانده قواعد با بازی مافیا متفاوت است. اگر یک نفر تا آخر بازی بماند ممکن است محبوب نشود و بعضا افرادی که شب اول خارج شدهاند محبوبتر هستند. به نظرم یک وجود فیزیکال و شیمی که از بازیگر خارج میشود و مخاطب میفهمد، اگر به دل تماشاچی بنشیند و مولفههای مورد علاقه مخاطب مراعات شود، به شخصیت قهرمان در ذهن تماشاگر تبدیل میشود. این قاعده در دنیای بازیگری و فیلم با اثری مانند پدرخوانده یکسان است.
انتخاب نهایی با مخاطب است
مجید واشقانی در پایان گفت دقیقا همینطور است و هر حرکت و تلاش فرد دیگر برای نشان دادن چیزی غیر از آنچه مردم انتخاب کردهاند به نتیجه نخواهد رسید. مردم هوشمندانه و کنشگرانه این برنامه را جستجو میکنند و در طول مسیر مطابق با خواست و سلیقهشان یک یا چند نفر را به عنوان پلیر محبوب انتخاب میکنند.





