یک مطالعه گسترده بر روی داده‌های بانک زیستی بریتانیا نشان داد که زندگی در نواحی با فضای سبز بیش‌تر با تراکم استخوان بالا‌تر و خطر کمتر ابتلا به پوکی استخوان مرتبط است. محققان با تحلیل اطلاعات ۳۹۱ هزار و ۲۹۸ مشارکت‌کننده با می‌انگین سن ۵۶ سال که ۵۳ درصد آنان زنان بودند، به این نتیجه رسیدند که هر افزایش در شاخص پوشش گیاه‌ی در محدوده ۳۰۰ تا ۱۵۰۰ متری محل سکونت، باعث پنج درصدی کاهش خطر پوکی استخوان می‌شود.

پوکی استخوان باعث می‌شود استخوان‌ها ضعیف، شکننده و مستعد شکستگی شوند که می‌تواند منجر به درد مزمن، کاهش تحرک و افت کیفیت زندگی گردد. محققان هشدار می‌دهند که شیوع این بیماری با پیر شدن سریع جمعیت و تغییر سبک زندگی در حال افزایش است. عوامل ژنتیکی، هورمونی و محیطی در بروز پوکی استخوان نقش دارند، اما تا کنون رابطه دقیق بین فضای سبز و این بیماری مشخص نبود.

در این تحقیق که نتایج آن در مجله منتشر شده، محققان از شاخص نرمال‌شده تفاوت پوشش گیاه‌ی (NDVI) بر پایه تصاویر ماهواره‌ای برای سنجش می‌زان فضای سبز استفاده کردند. همچنین می‌زان تعرض به آلاینده‌های اکسید نیتروژن و ذرات معلق ۲.۵ بر اساس کدپستی مسکونی و داده‌های پروژه ESCAPE برآورد گردید. شرکت‌کنندگان تا زمان تشخیص پوکی استخوان یا فوت تحت رصد قرار داشتند.

طی دوره نظارت می‌انگین ۱۲ ساله، ۹ هزار و ۳۰۷ مورد جدید پوکی استخوان ثبت شد. افراد مبتلا بیش‌تر مسن، زن، سیگاری، بازنشسته، با سطح تحصیلات پایین‌تر و وضعیت اقتصادی ضعیف‌تر بودند. با این حال، تحلیل‌ها رابطه معناداری بین می‌زان فضای سبز و وقوع موارد جدید پوکی استخوان آشکار ساخت.

محققان توضیح دادند که سطوح پایین‌تر اکسید نیتروژن و ذرات معلق ۲.۵ عوامل تعدیل‌کننده کلیدی در رابطه بین فضای سبز و کاهش خطر پوکی استخوان بوده‌اند. مطالعات قبلی نشان داده‌اند که آلودگی هوا می‌تواند استرس اکسیداتیو، الت‌هاب و اختلال هورمونی ایجاد کند که همه خطر پوکی استخوان را افزایش می‌دهند. درختان و گیا‌هان به عنوان فیلتر‌های طبیعی آلاینده‌ها را از هوا حذف می‌کنند و این مکانیزم می‌تواند بخش از اثر حفاظتی فضای سبز را توضیح دهد.

علاوه بر این، فعالیت بدنی که با خطر کمتر پوکی استخوان مرتبط است، احتمالا در مناطق سرسبز بیش‌تر امکان‌پذیر می‌شود. محققان تأکید کردند که این مطالعه مشاهداتی است و نمی‌تواند رابطه علی را ثابت نماید. محدودیت‌هایی مانند محاسبه فضای سبز بر اساس آدرس مسکونی و احتمال سوگیری انتخاب در شرکت‌کنندگان که به طور کلی سالم بودند، وجود دارد.

با وجود این محدودیت‌ها، محققان نتیجه گرفتند که یافته‌های این تحقیق اولین شواهدی را فراهم می‌کند که سبز بودن محیط مسکونی با تراکم استخوان بالا‌تر و کاهش خطر پوکی استخوان مرتبط است. آن‌ها بر اهمیت توسعه فضای سبز شهری در استراتژی‌های پیشگیری از این بیماری تأکید کردند.