یک متخصص طب سالمندی بیان کرد که اختلال خواب در سنین بالا معمولا مشکل ثانویهای ناشی از سایر بیماریهاست. او افزود افراد دچار اضطراب، افسردگی، مشکلات ادراری، درد زانو و دردهای عضلانی-اسکلتی و همچنین کسانی که اختلالات حرکتی دارند، بیشتر از دیگران دچار اختلال خواب میشوند. بنابراین برای رفع مشکلات خواب باید ابتدا به جستجوی و درمان عامل اصلی بپردازیم.
این متخصص در مورد نیاز به خواب در دوران سالمندی توضیح داد در این دوره خواب معمولا سبکتر است و میزان نیاز به آن کاهش مییابد. ضمنا بسیاری از سالمندان ساعت ثابتی برای خواب ندارند. با این حال مشاهدات نشان میدهد افرادی که در طول عمر به طور منظم هفت ساعت در شب میخوابند، احتمال ابتلا به بیماری آلزایمر در آنها کمتر است.
وی با اشاره به سرحالی در طول روز به عنوان نشاندهنده کفایت خواب شبانه گفت ممکن است یک فرد با شش ساعت خواب سرحالی کامل داشته باشد، در حالی که فرد دیگری نیاز به زمان کمتر یا زیادتر داشته باشد.
این پزشک تأکید کرد که هشتاد درصد مشکلات خواب در دوران بازنشستگی با رعایت اصول بهداشت خواب قابل حل است. او گفت مهمترین نکته این است که در طول روز نباید خوابید، چرتی روزانه عامل اصلی اختلال خواب است. اگر به هر دلیلی نیاز به چرت روزانه احساس میشود، بهتر است در بازه زمانی ساعت یک تا چهار بعدازظهر و به مدت کمتر از نیم ساعت تا چهل دقیقه انجام گیرد.
کمتحرکی و بیتحرکی را این متخصص عاملی دیگر برای بدخوابی شبانه معرفی کرد و پیشنهاد داد سالمندان حتما باید در طول روز حداقل نیم ساعت تحرک داشته باشند و ورزش کنند. همچنین شام و غذای سنگین میتواند مانع از خواب خوب شود. لازم است شام سبک خورده شود و فاصله میان شام و خواب بیش از سه ساعت باشد.
این متخصص طب سالمندی توصیه کرد بهتر است محیط خواب ثابت بماند و اگر در رختخواب بیش از بیست دقیقه نتوانید بخوابید، به اتاق دیگر بروید و فعالیتی انجام دهید و سپس مجددا به رختخواب برگردید. اصرار دارد که در رختخواب کتاب نخوانید، از موبایل استفاده نکنید و تلویزیون نگاه نکنید؛ اتاق خواب تنها برای خواب است نه برای این فعالیتها.
وی اضافه کرد که دوش آبگرم قبل از خواب میتواند کیفیت خواب را بهبود بخشد. در پایان این متخصص هشدار داد که به هیچ وجه به صورت خودسرانه داروهای خوابآور مصرف نکنید و هرگونه دارویی باید با نظر پزشک تجویز و مصرف شود.





