>> جریمه ۵۱ میلیون تومانی رامین رضاییان به خاطر در آغوش گرفتن هوادار زن؛ واکنش رسانههای بی
- ورزش

>> جریمه ۵۱ میلیون تومانی رامین رضاییان به خاطر در آغوش گرفتن هوادار زن؛ واکنش رسانههای بی

>> جریمه ۵۱ میلیون تومانی رامین رضاییان به خاطر در آغوش گرفتن هوادار زن؛ واکنش رسانههای بینالمللی >> کمیته اخلاق فدراسیون فوتبال ایران حکم انضباطی جدیدی را علیه رامین رضاییان، مدافع تیم استقلال تهران صادر کرد. بر اساس این حکم، او به پرداخت ۵۱ میلیون تومان جریمه نقدی محکوم شده است.

وجه رسانههای خارجی را به خود جلب کرد.

شبکه فرانسوی رادیو مونتکارلو در گزارشی با عنوان جریمه سنگین برای یک ملیپوش فوتبال ایران به علت در آغوش گرفتن یک هوادار زن به این موضوع پرداخت.

جزئیات وقوع ماجرا به گزارشهای منتشر شده در شبکههای اجتماعی، هوادار مورد نظر یک دختر جوان یزدی بوده که برای تماشای مسابقه به استادیوم مراجعه کرده بود. این هوادار پیش از بازی در گفتگو با کانالهای ورزشی تلگرامی، خود را طرفدار پر و پا قرص رامین رضاییان معرفی کرده و اعلام داشت که اگرچه پرسپولیسی است، اما این بازیکن را در هر تیمی که باشد حمایت میکند.

مبنای حقوقی و شرعی حکم رادیو مونتکارلو در گزارش خود به مبنای قانونی این مجازات در ایران اشاره کرده است. بر اساس قوانین اجرایی پس از انقلاب ۱۳۵۷، تماس فیزیکی بین نامحرم از جنس مخالف خارج از دایره خانواده ممنوع است. فدراسیون فوتبال نیز استناد حکم را حرکت غیرورزشی عنوان کرده است.

سابقه مشابه در فوتبال ایران رامین رضاییان، بازیکن ۳۴ ساله با سابقه ۶۵ بازی در تیم ملی و حضور در دو دوره جام جهانی، اولین فوتبالیست ایرانی نیست که با چنین حکمی روبرو میشود. پیش از این، حسین حسینی، دروازهبان استقلال نیز در فروردین ماه سال جاری به دلیل بغل کردن یک تماشاگر زن پس از مسابقه با آلومینیوم اراک، به پرداخت جریمه ۳۰۰ میلیون تومانی محکوم شده بود.

آن ماجرا نیز با تنش و ممانعت ماموران امنیتی از ورود دختر جوان به زمین همراه بود. فرآیند حضور زنان در استادیومها رسانه فرانسوی همچنین به روند تغییرات حضور زنان در استادیومهای ایران اشاره کرد. حضور زنان در ورزشگاهها برای دههها ممنوع بوده تا اینکه در سال ۲۰۱۹، تحت فشار فدراسیون جهانی فوتبال (فیفا)، مجوز حضور محدود زنان در یک دیدار بینالمللی ایران و کامبوج صادر گردید.

اگرچه در سالهای اخیر حضور زنان در استادیومها رو به افزایش است، اما مواردی نظیر پرونده رضاییان و حسینی نشان میدهد که حساسیتهای قانونی و اجتماعی در مورد نوع تعاملات همچنان وجود دارد.

>> تحلیل حقوقی و اجتماعی پروندههای مشابه در فوتبال ایران صدور احکام انضباطی برای بازیکنان به دلیل تعامل فیزیکی با هواداران زن، پدیدهای است که در سالهای اخیر در فوتبال ایران تکرار شده و هر بار بحثهای گستردهای را در فضای مجازی، رسانهها و محافل حقوقی برانگیخته است. این پروندهها تنها جنبه انضباطی ورزشی ندارند، بلکه در تقاطع قوانین فدراسیون فوتبال، مقررات اخلاقی و قوانین مدنی و مجازات اسلامی ایران قرار دارند.

در مورد رامین رضاییان، کمیته اخلاق فدراسیون با استناد به ماده ۱۳۴ آییننامه انضباطی که شامل حرکت غیرورزشی و اخلاقی میشود، حکم جریمه نقدی را صادر کرد. این ماده به طور کلی هر رفتاری را که با روح ورزشی و آداب معاشرت در جامعه ایران مغایرت داشته باشد، مشمول مجازات میداند. تفاوت رویه قضایی در پرونده رضاییان و حسینی مقایسه پرونده رامین رضاییان با پرونده پیشین حسین حسینی نکات ظریفی را آشکار میکند.

در پرونده حسینی، مبلغ جریمه ۳۰۰ میلیون تومان تعیین شده بود که رقم بسیار بالاتری نسبت به ۵۱ میلیون تومان رضاییان است. دلایل این تفاوت میتواند در جزئیات پرونده، شدت برخورد، گزارش داور و نماینده اخلاق، و همچنین سابقه انضباطی بازیکن جستجو شود. در مورد حسینی، ماجرا با درگیری فیزیکی با ماموران امنیتی و ورود به زمین بازی همراه بود که شدت تخلف را افزایش داده است.

در حالی که پرونده رضاییان، اگرچه در آغوش گرفتن هوادار بوده، اما به نظر میرسد در لحظهای رخ داده که تنش فیزیکی با عوامل امنیتی در آن گزارش نشده است. این تفاوت در رویه مجازات، انتقاداتی را از سوی حقوقدانان ورزشی به همراه داشته که معتقدند معیارهای یکدست و شفاف برای تعیین مجازات وجود ندارد.

موقف فیفا و استانداردهای بینالمللی فدراسیون جهانی فوتبال (فیفا) در سالهای اخیر حساسیت زیادی نسبت به تبعیض جنسیتی و ممنوعیت حضور زنان در استادیومها داشته است. فشار فیفا عامل اصلی باز شدن درهای استادیومها به روی زنان ایرانی از سال ۲۰۱۹ بود. با این حال، فیفا در مورد تعاملات فیزیکی بین بازیکنان و هواداران، خط مشی مشخصی دارد.

طبق آییننامه انضباطی فیفا، هرگونه تماس فیزیکی نامناسب یا آزاردهنده با هواداران میتواند مشمول مجازات شود، اما تعریف نامناسب در فرهنگهای مختلف متفاوت است. در فرهنگهای غربی، در آغوش گرفتن هوادار معمولاً نشانه محبت و احترام تلقی میشود و حتی در مراسم. بازیهای بینالمللی رایج است. اما در چارچوب حقوقی ایران، این کار مصداق تماس فیزیکی نامحرم محسوب میشود.

این تضاد فرهنگی، چالشهای جدی برای فوتبال ایران در صحنه بینالمللی ایجاد میکند، چرا که بازیکنان ایرانی در لیگهای خارجی با ẩnهای متفاوتی روبرو هستند. واکنشهای داخلی حمایت و انتقاد فضای مجازی و رسانههای داخلی ایران پس از انتشار خبر جریمه رضاییان، به دو قطب اصلی تقسیم شدند. یک گروه از کاربران و تحلیلگران ورزشی، حکم را حق و عادلانه دانستند و بر ضرورت رعایت قوانین شرعی و قانونی در ملأ عام تأکید کردند.

این گروه معتقدند که بازیکنان به عنوان الگوهای عمومی باید مراقب رفتار خود در محیطهای عمومی باشند و عدم رعایت حریم شرعی، پیام نادرستی به جامعه میدهد. گروه دیگر اما، جریمه را سنگین، ناعادلانه و ضربهای به روحیه بازیکن و تیم استقلال ارزیابی کردند. آنها استدلال کردند که کار رضاییان ناشی از بدخواهی یا آزار نبوده، بلکه لحظهای عفوی از محبت با هواداری بوده که خود را طرفدار او معرفی کرده بود.

این گروه همچنین به تفاوت مبلغ جریمه با پرونده حسینی و همچنین عدم مجازات هوادارانی که به زمین بازی حمله میکنند، اعتراض داشتند. تأثیر بر تیم استقلال و لیگ برتر استقلال تهران به عنوان یکی از دو قطب فوتبال ایران، در سالهای اخیر با چالشهای مالی، انضباطی و مدیریتی متعددی روبرو بوده است. جریمه ۵۱ میلیون تومانی اگرچه از نظر مالی برای باشگاههای حرفهای مبلغ بسیار زیادی نیست، اما پیامدهای روانی و تبلیغاتی آن قابل توجه است.

رامین رضاییان یکی از بازیکنان کلیدی و کادر ارشد تیم است و حضور او در ترکیب دفاعی تاثیر مستقیمی بر نتایج تیم دارد. انتشار اخبار منفی در رسانههای بینالمللی مانند رادیو مونتکارلو، تصویر باشگاه و لیگ برتر ایران را در سطح جهانی تحت الشعاع قرار میدهد. اسپانسرهای بالقوه و بازیکنان خارجی ممکن است با دیدن چنین اخباری، نگرانیهایی از نظر آزادیهای فردی و محیط فرهنگی در ایران داشته باشند.

علاوه بر این، این پرونده میتواند تمرکز تیم را در هفتههای حساس لیگ برهم بزند. راهکارهای پیشگیری و مدیریت بحران برای جلوگیری از تکرار چنین مواردی، باشگاهها و فدراسیون فوتبال باید به سمت راهکارهای پیشگیرانه حرکت کنند. آموزش بازیکنان در مورد قوانین انضباطی، حساسیتهای فرهنگی-اجتماعی ایران و نحوه تعامل با هواداران در ملأ عام، باید بخشی از برنامههای ه کادرهای فنی و مدیریتی باشد.

همچنین، ایجاد مکانیزمهای فیزیکی در استادیومها برای جدا کردن بازیکنان از هواداران در لحظات ورود و خروج، میتواند از بروز چنین موقعیتهایی جلوگیری کند. مدیریت ارتباطات عمومی باشگاه استقلال در این پرونده نیز نقش مهمی دارد. انتشار بیانیه رسمی، شفافسازی ابعاد ماجرا از زبان باشگاه و حمایت قانونی از بازیکن در چارچوب قوانین، میتواند آسیبهای تبلیغاتی را کاهش دهد.

برخی کارشناسان معتقدند که باشگاه میتواند به دادگاه داوری فدراسیون یا دیوان عدالت اداری اعتراض کند تا مبلغ جریمه کاهش یابد یا مجازات به اخطار کتبی تبدیل شود. بعد جنسیتی و حضور زنان در استادیومها این پرونده یک بار دیگر زوایای پیچیده حضور زنان در استادیومهای ایران را به نمایش گذاشت. اگرچه حضور زنان در استادیومها حق مشروع و بازیابی شدهای است، اما نحوه مدیریت این حضور و تعاملات ناشی از آن، همچنان چالشبرانگیز است.

زنان هوادار برای تماشای مسابقات هزینه میکنند و حق دارند در محیطی امن و محترمانه بازی را تماشا کنند. از سوی دیگر، بازیکنان نیز حق دارند در محیط کار خود (زمین بازی و حاشیهها) با امنیت روانی و بدنی به سر ببرند. تدوین پروتکلهای شفاف برای تعامل بازیکنان با هواداران (مرد و زن)، تعیین محدودههای مجاز برای امضای اتوگراف، عکسبرداری و تحیه، میتواند ابهامات را رفع کند.

فدراسیون فوتبال میتواند با مشورت با مراجع شرعی، حقوقی و اجتماعی، یک دستورالعمل واحد و الزامآور برای تمام باشگاهها تدوین کند که مرزهای مجاز و ممنوعه را به زبان ساده برای بازیکنان و هواداران مشخص نماید. بررسی مقایسهای با لیگهای دیگر در خاورمیانه بررسی وضعیت در کشورهای همسایه و مسلمان نشان میدهد که مدلهای مختلفی برای مدیریت این موضوع وجود دارد.

در عربستان سعودی، که در سالهای اخیر حضور زنان در استادیومها آزاد شده، بازیکنان با هواداران زن در ملأ عام تعامل فیزیکی مستقیم (بغل کردن، دست دادن) ندارند و پروتکلهای سختگیرانهای برای حفظ حریم وجود دارد. در قطر و امارات نیز، اگرچه حضور زنان آزاد است، اما مهای فرهنگی و امنیتی مانع از تماسهای فیزیکی عفوی در ملأ عام میشود.

در ترکیه و تونس، که جامعههای مسلمان اما با قوانین مدنی سکولار هستند، بازیکنان به راحتی با هواداران زن در آغوش میشوند و عکس میگیرند و این کار خبری نیست. ایران در میانه این طیف قرار دارد قوانین بر پایه فقه اسلامی است، اما جامعه و فوتبال در حال گذار و تغییر است. این وضعیت میانی، ابهامات و پروندههایی مانند رضاییان را ناگزیر میسازد. آینده پرونده و سناریوهای محتمل فرآیند حقوقی این پرونده هنوز به پایان نرسیده است.

باشگاه استقلال و وکیل مدافع رامین رضاییان میتوانند در مهلت قانونی (معمولاً ۲۰ روز) به حکم کمیته اخلاق اعتراض کنند. دادگاه داوری فدراسیون فوتبال مرجع رسیدگی به اعتراض است. سناریوهای محتمل شامل تایید حکم اولیه، کاهش مبلغ جریمه، تبدیل جریمه نقدی به محرومیت از چند مسابقه، یا لغو کامل مجازات در صورت اثبات عدم قصود یا خطای رویه است.

تجربه پرونده حسین حسینی نشان میدهد که اعتراضات اغلب منجر به کاهش مبلغ جریمه میشوند، اما لغو کامل مجازات نادر است. از نظر زمانبندی، اگر اعتراض ثبت شود، رسیدگی ممکن است چند هفته طول بکشد و در این مدت بازیکن میتواند به بازیها ادامه دهد، مگر اینکه فدراسیون درخواست توقف موقت اجرا کند.

درسآموزها برای نسل جدید بازیکنان این پرونده برای نسل جوان بازیکنان ایرانی که در آستانه ورود به تیمهای بزرگ و تیم ملی هستند، درسهای مهمی دارد. آنها باید بدانند که در فوتبال مدرن، حاشیهساز بودن هزینهبر است. یک لحظه عفوی میتواند ماهها تمرکز تیم را برهم بزند، اعتبار بینالمللی لیگ را خدشهدار کند و بازیکن را تحت فشارهای روانی سنگین قرار دهد.

مدیریت عواطف، شناخت قوانین، و رعایت پروتکلهای حرفهای، امروزه به اندازه تکنیک و تاکتیک در فوتبال اهمیت دارد. مربیان و مدیران باشگاهها وظیفه دارند این مهارتهای نرم را به بازیکنان بیاموزند و فرهنگ سازمانی باشگاه را طوری شکل دهند که بازیکنان به طور خودکار از رفتارهای ریسکدار پرهیز کنند. جمعبندی فراتر از یک جریمه نقدی جریمه ۵۱ میلیون تومانی رامین رضاییان، رویداد سادهای نیست که با پرداخت پول به تسویه برسد.

این پرونده نماد درگیریهای عمیقتر در جامعه ایران است درگیری بین سنت و مدرنیته، بین فضاهای خصوصی و عمومی، بین حقوق شهروندی زنان و بازیکنان، و بین قوانین داخلی و استانداردهای بینالمللی. فوتبال ایران در حال حاضر در یک نقطه عطف تاریخی قرار دارد؛ لیگ برتر در حال حرفهای شدن است، حضور زنان در استادیومها رو به گسترش است، و بازیکنان ایرانی در سطح جهانی حضور پررنگی دارند.

مدیریت هوشمندانه این پروندهها، نه تنها از نظر انضباطی، بلکه از نظر فرهنگی، حقوقی و تبلیغاتی، تستی جدی برای مدیران فوتبال ایران است. اگر این فرصت برای تدوین قوانین شفاف، آموزش بازیکنان، و اصلاح ساختارهای مدیریتی استادیومها به کار گرفته نشود، تکرار چنین مواردی با هزینههای بالاتر برای فوتبال ایران ناگزیر خواهد بود. دانشدوست به عنوان مرجع خبری، ادامه روند این پرونده و واکنشهای ذینفعان را به دقت پیگیری و گزارش خواهد کرد.

آواتار از  علی نبوی

About علی نبوی

Read All Posts By علی نبوی