مستند تازه نوار‌های گمشده به کارگردانی نانت برستین، نیمه ابتدایی زندگی ستاره افسانه‌ای هالیوود الیزابت تیلور را روایت می‌کند. برستین پیش از این از زندگی هیلاری کلینتون نیز مستندی ساخته بود.
ماده خام این مستند، نوار‌هایی است که به تازگی در آرشیو ریچارد مریمن روزنامه‌نگار کشف شده است. این نوار‌ها شامل چهل ساعت مصاحبه صوتی مریمن با تیلور در سال ۱۹۶۴ می‌باشند که به بهانه تحقیق برای یک کتاب ضبط شده بودند. در آن زمان تیلور ۳۲ ساله بود و در اوج شهرت و بدنامی قرار داشت، درست پس از اکران فیلم گران‌قیمت کلئوپا‌ترا.
رابطه تیلور با همبازی‌اش ریچارد برتون در فیلم کلئوپا‌ترا، یکی از پرحاشیه‌ترین داستان‌های هالیوود بود که تمام رسانه‌ها و پاپاراتزی‌های آن دوره را درگیر خود کرد. حتی می‌توان ادعا کرد که عصر پاپاراتزی از زمان زندگی این بازیگر آغاز شد. تصمیم‌های گستاخانه تیلور حتی پاپ را وادار کرد به رابطه پرحاشیه او و برتون واکنش نشان دهد. ایتالیایی‌های متعصب او را به مرگ تهدید کردند اما در نهایت مرعوب شکوه و زیبایی‌اش شدند.
تیلور از دوازده سالگی وارد صنعت سینمای هالیوود شد و به سرعت به ستاره‌ای پول‌ساز تبدیل گردید که باید نقش زنان بی‌نقص و زیبا را ایفا می‌کرد. در حالی که کودکی بود بدون اراده که همیشه در نمایش به سر می‌برد. حتی سناریوی زندگی واقعی او توسط کمپانی فیلم‌سازی نوشته می‌شد و باید کاری می‌کرد که آن‌ها می‌خواستند.
مرز‌های روانی تیلور برای نداشتن زندگی نرمال به هم ریخته بود. او هرگز موفق نشد یک زندگی طبیعی داشته باشد و حتی ازدواج‌های متعددش تنها برای علاقه‌اش به پوشیدن لباس عروس و برگزاری مراسم بود. الیزابت تیلور برای ازدواج‌های متعددش همیشه تیتر اخبار می‌شد و گویا فردی بود که می‌توانست برای رسانه‌ها خبر تشکیل دهد. او یکی از اولین سلبریتی‌ها بود که مورد دقت رسانه‌های زرد قرار گرفت.
مستند نوار‌های گمشده روایت زندگی تیلور را از زبان خودش، از زمانی که وارد صنعت سینما شد تا پرحاشیه‌ترین ازدواجش یعنی با ریچارد برتون، بازگو می‌کند. دهه‌های باقی‌مانده از زندگی او در چند دقیقه آخر فیلم فشرده شده است. به همین دلیل اشاره‌ای به دچار شدن تیلور به اعتیاد و بستری شدن در کلینیک ترک اعتیاد بتی فورد، ازدواج‌های بعدی، سفر‌ها، دوستی با مایکل جکسون و فعالیت‌های دلسوزانه‌اش برای تحقیق در مورد بیماری ایدز در مستند وجود ندارد.
نانت برستین، صدای تازه کشف شده تیلور-مریمن را با فیلم‌های آرشیوی ترکیب می‌کند و تصویری از دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ بورلی هیلز و هالیوود ارائه می‌دهد. رویداد‌های تبلیغاتی، فیلم‌ها، عکس‌های خانوادگی و بریده‌های روزنامه و مجلات، مواد خام مهم مستند را تشکیل می‌دهند.
صحنه‌هایی از زندگی تیلور با دوستان نزدیکش رادی مک‌داو، مونتگومری کلیفت و جیمز دین در صحنه‌های فیلم زندگی نمایشی‌ای بود که توسط مترو گلدن مایر تنظیم می‌شد تا مخاطبان را تحت تأثیر قرار دهد و فروش فیلم‌ها را بالا ببرد. حتی قرار ملاقات‌ها و ارتباطات تیلور توسط کمپانی مدیریت می‌شد. تیلور در این صدا‌ها اعتراف می‌کند که از این که با او همانند یک عروسک رفتار می‌شد، غمگین بود و نمی‌خواست فقط یک ستاره بی‌مغز باشد. او علیه این تصویر طغیان کرد و سپس از ازدواجش با ریچارد برتون در مسیر دیگری قرار گرفت.
هنگامی که در فیلم چه کسی از ویرجینیا ولف می‌ترسد؟ بازی کرد، تنها ۳۲ سال داشت اما نقش زنی ۵۰ ساله را اجرا کرد تا از زیبایی‌اش فاصله بگیرد. تصمیماتی از این دست باعث شد استعدادش به عنوان بازیگر مورد قبول اهالی سینما واقع شود.
مستند نوار‌های گمشده تلاش می‌کند با روایت داستان از زبان خود تیلور، تغییراتی بر برخی از اغراق‌ها و شایعاتی که در مورد او منتشر شده بود، ایجاد کند. به عنوان مثال، مستند مشخص می‌کند که چگونه رسانه‌ها با بزرگ‌نمایی برخی از رفتار‌های خودخوا‌هانه تیلور، تصویری اغراق‌آمیز از او به عنوان زنی خودشیفته و بی‌رحم ارائه دادند.
الیزابت تیلور زنی پیچیده و چندوجه‌ی بود که زندگی‌اش پر از فراز و نشیب بود. مستند نوار‌های گمشده با ارائه تصویری صمیمی و صادقانه از این ستاره افسانه‌ای، به شکوفایی عمق شخصیت او تا حدودی کمک می‌کند. این مستند نشان می‌دهد که تیلور نه تنها یک نماد زیبایی، بلکه یک زن قوی و متمایز بود که برای شکستن قید و بند‌های جامعه و صنعت سینما تلاش کرد.
