عباس عبدی در یادداشتی به مناسبت برنامه موزه کارآفرینان در ۲۰ اسفند، جامعه پولداران ایران را به سه گروه تقسیم کرده است. گروه اول، پولداران رانتی هستند که ثروت خود را از طریق نزدیکی به قدرت، نفت، زمین و انحصارات کسب میکنند بدون هیچ خلاقیتی یا ریسکپذیری. این گروه فرهنگ مصرفی و مبتذل دارند و فرزندانشان نیز فاقد درک ارزش پول و کار هستند.
گروه دوم، افرادی هستند که اندوخته دارند اما ثروت اولیهشان رانتی است. آنها در حوزه تولید فعالند و بخشی از ثروت را در تشکیل قیمتافزوده به کار میبرند، هرچند همچنان وابسته به رانت و قدرت باقی ماندهاند. گروه سوم، کارآفرینان واقعیاند که با کار، تلاش و خلاقیت ثروتمند شدهاند. آنها متواضع، متعادل و همدل با کارگرانند و نیازی به دولت ندارند جز فراهم کردن زیرساختها.
عبدی تأکید میکند که اگر دارایی گروه اول گرفته شود، آنها بیچاره میشوند، اما کارآفرینان واقعی حتی با از دست دادن تمام دارایی، میتوانند خود را بازسازی کنند. او تحکیم کارآفرینی در بخش خصوصی غیررانتی را شرط نجات اقتصاد میداند و به ۳.۷ میلیارد دلار درآمد چای اشاره کرده که میتوانست دهها کارآفرین را پیش ببرد.





