بیش از ۹۶ درصد قراردادها کار در ایران موقت است و شامل قراردادهاهای سفیدامضا، سهماهه، یکماهه و در بهترین حالت یکساله میشود. این شرایط در کنار حقوقهای معوق ۴ تا ۵ ماهه در بسیاری از کارگاهها، کارگران را در آستانه سال نو با مشکلات جدی روبرو کرده است.
بسیاری از کارگران اگرچه حقوقهای معوق خود را دریافت کردهاند، اما به دلیل رکود اقتصادی و افت بودجه در واحدهای تولیدی، عیدی و سنوات سالانه دریافت نکردهاند. کارگرانی که قرارداد رسمی و در چارچوب قانون کار ندارند، از سنوات به کلی محروم میشوند، زیرا کارفرماها برای فرار از بیمه کردن نیرو و پرداخت سنوات، قراردادها را خارج از قانون منعقد میکنند.
هادی ابوی، فعال کارگری، بیان کرد عیدی کارگران معمولا در اسفند ماه پرداخت میشود و مهلت قانونی آن نیز اسفند است. مقدار عیدی هر سال بر اساس حداقل دستمزد تعیین میشود، یعنی دو برابر حقوق پایه با شرط تجاوز از سه برابر حداقل مزد. بر اساس مصوبه شورای عالی کار، حداقل و حداکثر عیدی سال ۱۴۰۲ به ترتیب ۱۰۶ میلیون و ۱۶۵ هزار و ۶۸۰ ریال و ۱۵۹ میلیون و ۲۴۸ هزار و ۵۲۰ ریال است.
کارگران کارگاههای کوچک اغلب تنها پایه حقوق را دریافت میکنند و عیدی قانونی به آنها پرداخت نمیشود. بسیاری از کارگران از ترس بیکاری شکایت نمیکنند و با مبالغ بسیار کمتر از حد قانونی راضی میشوند، که این امر باعث ادامه عقبماندگی درآمد و عدم همخوانی در درآمد و خرج در سال جدید میشود.





