مغز کوچک قلب کشف نورونهای ضربانساز که قلب را بیرون از بدن زنده نگه میدارند, پژوهشگران با بررسی دقیق سیستم عصبی درون قلب، متوجه شدهاند که این ارگن حتی وقتی از بدن جدا شود، همچنان میتواند ضربانهای خود را حفظ کند. این پدیده کاوانه ریشه در یک شبکه پیچیده از نورونها و گانگلیونهای عصبی دارد که در بافت قلب به نام مغز کوچک قلب یا سیستم عصبی درون قلب شناخته میشوند.

این سیستم نه تنها کنترلر محلی ạ، بلکه میتواند به طور مستقل ریتِم قلب را مدیریت نماید.\بررسی قلب گورخرماهی؛ کلید درک فیزیولوژی انسان\تیم علمی موسسه کارولینسکا با استفاده از مدل قلب گورخرماهی، که شباهت ساختاری و کارکردی بسیار زیادی با قلب انسان دارد، ساختارهای عصبی را ترسیم کرد.

دانشمندان از تکنیکهای پیشرفتهتری همچون توالییابی آرانای تکسلولی، بررسیهای تشریحی دقیق و روشهای الکتروفیزیولوژیکی بهره بردند تا نقشه جامعتری از تنوع نورونهای قلبی ارائه دهند.\تنوع نورونها و نقش حیاتی گروه ضربانساز\یافتههای این مطالعه نشان میدهد که در بافت قلب چندین زیربخش نورونی با عملکردهای متفاوت وجود دارد. مهمترین، شناسایی گروهی کوچک از نورونها بوده که ویژگیهای ذاتی ضربانساز را دارا هستند.

این نورونها قادرند بدون نیاز به سیگنال از مغز مرکزی، ضربان منظم و پایدار را ایجاد و حفظ کنند.

این کشف، نگاه کلاسیک مبنی بر اینکه قلب فقط اجرای دستورات مغز است، به چالش میکشد.\افاق تازه برای درمان آریتمی و بیماریهای قلبی\کنستانتینوس آمپاتزیس، رهبر پژوهش، تأکید میکند که درک عمیقتر این شبکه عصبی بومی میتواند راهکارهای درمانی نوینی برای اختلالات ضربان قلب (آریتمی) و سایر بیماریهای عروقی-قلبی باز کند.’é بعدی تحقیقات، بررسی تعامل دوطرفه بین مغز قلب و مغز اصلی در شرایطی چون ورزش، استرس و بیماری است تا اهداف درمانی دقیقتری شناسایی گردد.\نتایج کامل این کار در نشریه معتبر نچر کامیونیکیشنز منتشر شده است.