تحقیقات جدید در نروژ نشان می‌دهد که نوشتن با قلم بر روی کاغذ، شبکه‌های گسترده‌تری در مغز را در مقایسه با تایپ کردن روی صفحه‌کلید فعال می‌کند و می‌تواند در پیشگیری از زوال عقل و بیماری آلزایمر در سال‌های پیری موثر باشد.
محققان دانشگاه نروژی با استفاده از دستگاه الک‌تروانسفالوگرافی (EEG) فعالیت مغزی ۳۶ دانشجوی دانشگاه را در حین نوشتن ۱۵ کلمه با دست و تایپ کردن آن‌ها تحلیل کردند. نتایج نشان داد نوشتن با دست فعالیت‌های هماهنگ را بین نواحی متعدد هر دو نیمکره مغز، به‌ویژه لوب پاریتال که حس، حرکات دست و پردازش فضایی بصری را مدیریت می‌کند، برقرار می‌سازد.
در مقابل، تایپ کردن تنها نواحی کوچک و جدا شده‌ای از مغز را فعال می‌کند. دکتر رود وان در ویل، محقق ارشد این مطالعه، توضیح می‌دهد که فشار دادن کلید‌های یکنواخت با چند انگشت، تحریک عصبی با تنوع کمتری ایجاد می‌کند و الگوی حسی-حرکتی پیچیده دستخط در تایپ کردن وجود ندارد.
یافته‌های حاضر بر پایه تحقیقات قبلی از سال ۲۰۰۵ توسط دکتر ماریکه لانگ‌کمپ و همکارانش استوار است که نشان داده بودند تمرین حرکات دست بر روی کاغذ از دوران کودکی، تشخیص شخصیت و دقت املایی را بهبود می‌بخشد. کارشناسان این مزایا را ناشی از حلقه‌های بازخورد بصری، حرکتی و لمسی دقیق می‌دانند که هنگام شکل‌دهی حروف بر روی کاغذ تشکیل می‌شوند.
تحقیقات متعدد دیگر نیز تأیید کرده‌اند که یادداشت‌برداری با دست تأثیر مثبتی بر درک، نگهداری و ترکیب مفاهیم دارد. پردازش دیداری-حرکتی پیشرفته در نوشتن با دست، درک مطالب در زمان یادگیری را تقویت می‌کند.
این نتایج پیامد‌های مهمی برای افراد مسن دارد. با افزایش طول عمر، شیوع زوال عقل و بیماری آلزایمر به شدت رو به رشد است. اجماع علمی بر این است که تحریک ذهنی از طریق یادگیری مهارت‌های تازه، محافظت‌کننده‌ترین عامل در برابر زوال عقل است. فعالیت‌های شناختی چالش‌برانگیز، مواد شیمیایی انتقال‌دهنده عصبی و فاکتور‌های رشد را در مغز تحریک کرده و اتصالات بین نورون‌ها را تقویت می‌کنند.
گنجاندن نوشتن با دست در برنامه‌های روزمره مسنان، از طریق نوشتن کارت، نامه، یادداشت روزانه یا طراحی، می‌تواند پتانسیل ناشناخته‌ای برای تمرین سیستم‌های کلیدی مغز فراهم آورد و حفظ اتصالات عصبی که از سلامت شناختی حمایت می‌کنند را تسهیل نماید. نوشتن پیچیده با ادغام هماهنگ بصری، فضایی و حرکتی، شبکه‌های مغزی آسیب‌پذیر در زوال عقل را بیشتر از تایپ دیجیتال تقویت می‌کند.
محققان تأکید می‌کنند که اگرچه تحقیقات در مراحل اولیه باقی مانده، اما یافته‌های تا به امروز نشان می‌دهد نباید قلم و کاغذ را به بهانه فناوری‌های جدید کنار بگذاریم. نوشتن در طول عمر، از سال‌های اولیه شکل‌گیری تا حفظ تناسب شناختی در اواخر پیری، پایه‌ای برای رشد و سلامت ذهنی است.
