وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در پاسخ به سوالاتی درباره نحوه بازگشت هنرمندان مقیم خارج از ایران، بدون حاشیه‌ای صحبت کرد. برخی از نمایندگان مجلس از حبیب محبیان نام بردند که در دولت محمود احمدی‌نژاد با وعده‌های رسمی برای بازگشت تلاش کرد، اما مجوز فعالیت خود را دریافت نکرد و در نهایت در بی‌اعتمادی اطرافیان درگذشت.
ستون خوانندگان کیهان و اتهام به اصلاح‌طلبان
امروز حاشیه جدیدی با انتشار نظر یک خواننده در ستون کیهان و خوانندگان اضافه شد. در این نوشته آمده بود از دلواپسی برخی اصلاح‌طلبان نسبت به برگشت خواننده‌ای همانند معین نباید شگفتی کرد، چرا که پدرخوانده‌های این دلواپسان چون خاتمی و می‌رحسین موسوی در اول انقلاب با افراط‌گرایی‌های خود کلیه هنرمندان را از سرزمین فراری دادند و بازیگران بی‌ضرری را خانه‌نشین کردند.
برخی رسانه‌ها این متن را یادداشتی از خود روزنامه کیهان معرفی کردند، اما واقعیت این است که این نظر در ستون مختص خوانندگان منتشر شده و لزوما نماینده دیدگاه حسین شریعتمداری، مدیرمسئول کیهان، نیست. عده‌ای حتی به طنز می‌گویند که خود شریعتمداری نویسنده این ستون است.
نصرالله معین و بهروز وثوقی؛ از تبرئه تا تهمت
هنوز مشخص نیست از منظر منتشرکنندگان این نظر در کیهان، کدام هنرمندان فراری بازیگران بی‌ضرر محسوب می‌شوند. به‌جز نصرالله معین که دولت فعلی همسو با کیهان خواستار بازگشت اوست، بقیه نام‌ها مبهم مانده‌اند. یکی از بازیگران پیش از انقلاب، بهروز وثوقی است که چهره‌ای ماندگار سینمای قبل از ۱۳۵۷ محسوب می‌شود. بسیاری از سینما‌دوستان و هنرمندانی چون خسرو شکیبایی برای بازگشت او تلاش کرده‌اند، اما کیهان در دوم آبان ۱۳۹۵ در یادداشتی از مصطفی روزب‌هانی، وثوقی را عنصر مطرود و فراری دوران طاغوت خواند و او را متهم به ارتباط با حرمسرای اشرف پهلوی کرد. این اتهامات مربوط به ۳۷ سال پیش است و در هیچ دادگاه‌ی ثابت نشده، تنها در کتاب‌ها و یادداشت‌ها آمده است.
فیلم‌فارسی و موضع‌گیری‌های تکراری کیهان
کیهان بار‌ها بر سر فیلم‌فارسی و بازیگرانش تاخت. محمدعلی فردین و ناصر ملک‌مطیعی دو نماد اصلی آن سینما بودند که تا امروز مخاطب دارند. در سال‌های اول انقلاب، فضای تنش‌زده باعث خانه‌نشینی آن‌ها شد، اما در سال‌های بعد نیز وقتی قدرت در دستهم‌اندیشان شریعتمداری بود، تلاشی برای بازگشت آبرومند این نماد‌ها صورت نگرفت. حتی در بهمن ۱۴۰۰، کیهان در یادداشتی از آرش فهیم، کل سینمای قبل از انقلاب را وابسته به فرا‌ماسونری و صهیونیسم دانست و حتی لطوفت‌های فردین را طرحی برای نابودی فرهنگ و مذهب ایران توصیف کرد.
از شجریان تا سایر هنرمندان؛ هنر تنها ابزار حمایت از ایدئولوژی
کیهان تنها با هنرمندان فراری مخالف نیست. محمدرضا شجریان که در ایران ماند و اوج آواز ایرانی را ساخت، به دلیل عدم هم‌سویی با کیهان تحت تخریب مداوم قرار گرفت. حتی در روز درگذشت او، کیهان تیتری به نامش ننوشت و در مطلبی به مدیریت شهری تاخت که چرا نام خیابان‌ای را به نام شجریان ثبت کرده است. قانون کیهان ساده است هنرمند تا زمانی مورد قبول است که حرفی مخالف خط تحریریه نزده باشد. هنر از منظر این روزنامه، ابزار ترویج یک تفکر است، نه ارزشی مستقل.
