گروه‌ی از زمین‌شناسان در کوه‌های آلپ شرقی لایه‌ای از سنگ‌های سیلیکلاستی را که در کربنات رسوب کرده بود کشف کردند و محققی دیگر در بریتانیا نیز لایه‌ای از سنگ خاکس‌تری‌رنگ را شناسایی نمود. هر دو یافته گواه‌ی می‌دهند که حدود ۲۳۴ میلیون سال پیش زمین پس از یک دوره خشکسالی، باران‌های بی‌وقفه‌ای را تجربه کرد.
همزمانی با آغاز عصر دایناسورها
این دوره مرطوب با آغاز عصر دایناسورها مصادف است زمانی که تنوع زیستی این جانوران باستانی به صورت انفجاری افزایش یافت. دانشمندان معتقدند شواهد فزاینده‌ای وجود دارد که نشان می‌دهد این رویداد آب‌وهوایی محرکی بوده که دایناسورها و احتمالا دیگر جانوران زمینی را قادر به تنوع‌یافتن و تسلط بر زمین کرده است.
اتفاقات آب‌وهوایی کارنین
از دهه ۱۹۸۰ می‌لادی به بعد آثار این دوره که با نام اتفاقات آب‌وهوایی کارنین یا بحران کارنین شناخته می‌شود در سنگ‌های سراسر جهان مشاهده شده است. علت حجم غیر‌عادی بارندگی، افزایش شدید رطوبت ناشی از فوران‌های آتشفشانی غول‌پیکر در جنوب مرکزی آلاسکا و سواحل بریتیش کلمبیا ارزیابی می‌شود.
جاکوپو دال کورسو، محقق حوزه فوران‌های آتشفشانی، بیان می‌کند فوران‌ها در کارنین به اوج خود رسیدند. آن‌ها آنقدر عظیم بودند که مقادیر زیادی گاز‌های گلخانه‌ای همانند دی‌اکسید کربن را به اتمسفر تزریق کردند و موج‌هایی از گرمایش جهانی را به وجود آوردند.
مکانیزم بارندگی‌های شدید
پانگه، ابرقاره عظیم دوران پیشاتاریخ، در آن دوره مستعد باران‌های موسمی بود. این باران‌ها زمانی شکل می‌گیرند که هوای رطوبت‌دار از دریا‌ها به سمت خشکی حرکت و در اثر سرد شدن، بارش‌های شدید ایجاد کند. پاول ویگنال، پژوهشگر محیط زیست در دیرینه‌شناسی، توضیح می‌دهد هنگامی که دریا‌ها در این دوره گرم شدند، رطوبت بیش‌تری در اتمسفر تجمعیافت و باعث بارندگی‌های موسمی شدید‌تر در خشکی گردید.
پیامد‌های زیستی و انقراض‌ها
دوره مرطوب برای زندگی جانداران محیطی شرایط ایده‌آلی نبوده است. یک مطالعه در مجله انجمن زمین‌شناسی آن را دوره‌ای توصیف می‌کند که فوران‌های آتشفشانی، باران اسیدی و گاز‌های گلخانه‌ای تشکیل می‌دادند و این عوامل به نوبه خود منجر به از بین رفتن پوشش گیاه‌ی و خاک در خشکی، بی‌اکسیژنی و اسیدی شدن اقیانوس‌ها و انقراض جانداران تحت شوک گرما شد.
با انقراض گسترده گیا‌هان و علف‌خواران کلیدی در خشکی، دایناسورها به نظر می‌رسد برندگان اصلی در بازگرداندن حیات بوده‌اند. تیم تحقیق در مقاله خود می‌نویسد دایناسورها به نظر ذینفعان مهم در زمان احیای حیات بوده و به شدت توانستند هم از نظر تعداد و هم از نظر تنوع، از آمریکای جنوبی آغاز کرده تا بقیه نقاط زمین گسترش یابند.
نویسندگان افزوده‌اند این اتفاقات ممکن است یکی از مهم‌ترین رویداد‌های سریع در تاریخ حیات باشد، نه تنها از نظر پیدایش عصر دایناسورها، بلکه از نظر ظهور و گسترش دیگر جانداران زمینی از جمله چهارپایان، لاک‌پشت‌ها، کروکودیل‌ها، مارمولک‌ها و پس‌تانداران.
