پروفسور فرانک از دانشگاه هاروارد در مورد مزایای کنار گذاشتن کامل شکر در رژیم غذایی تردید ابراز کرده است. به گفته وی برای تغذیه مناسب نیازی به حذف کامل شکر نیست، بلکه باید ترکیب محصولات را به دقت کنترل کرد و مصرف شکر افزوده در غذاهای فرآوری شده را محدود نمود.
تحقیقات اخیر نشان میدهد که پیادهروی یا دوچرخهسواری روزانه التهابهایی را که میتوانند پیشدرآمد سرطان، بیماریهای قلبی و دیابت باشند، کاهش میدهد.
این استاد دانشگاه بر اهمیت دقت در مورد شیرینکنندههای طبیعی تأکید دارد. در مقایسه با شکر افزوده، عسل، شربت افرا و شربت آگاو تنها اندکی بهتر هستند، زیرا دارای شاخص گلیسمی پایینتری بوده و حاوی برخی ویتامینها و مواد معدنی میباشند.
به عقیده پروفسور فرانک، به جای دنبال کردن رژیم غذایی بدون قند، بهتر است شکر مورد نیاز را از میوهها تامین کنیم، چرا که میوهها باعث افزایش ناگهانی سطح گلوکز خون نمیشوند. از این رو ترک کامل شکر به معنای مواد قندی سودمند نخواهد بود.
دکتر ساندرا آروالو نیز معتقد است که ترک کامل شکر به معنی کنار گذاشتن کربوهیدراتهای مفیدی است که بدن برای کسب انرژی از آنها بهره میبرد. او میگوید همه انواع شکر را نباید زیانآور بدانیم، چون مسئله مهم میزان شکر مصرفی است.





