بیماری اماس (ام اس) علاوه بر ایجاد مشکلات جسمانی، میتواند بر سلامت روان و خلقوخو افراد مبتلا تأثیر منفی بگذارد. با این حال، متخصصان معتقدند با انجام فعالیتهای مشخص، میتوان اثرات سوء این بیماری بر سلامت روان را به شدت کاهش داد.
ورزش منظم یکی از موثرترین راههاست. فعالیتهای بدنی مانند شنا، پیادهروی، دوچرخهسواری یا دویدن آهسته، ترشح اندورفین در مغز را افزایش میدهد که مستقیما خلقوخو را بهبود میبخشد. توصیه میشود هر هفته حداقل ۱۵۰ دقیقه ورزش با شدت متوسط انجام شود.
گوش دادن به موسیقی یا نواختن آن، سطح دوپامین در مغز را بالا میبرد و میتواند اضطراب، افسردگی و درد را کاهش دهد. همچنین کیفیت خواب را بهبود میبخشد که برای بیماران اماس حیاتی است.
خواب منظم و با کیفیت، ذهن را آرام میکند و علائم جسمانی را مهار میکند. چرت زدن در طول روز نیز میتواند مفید باشد. در صورت مشکل در خوابیدن، مشورت با پزشک ضروری است.
خنده، اکسیژنرسانی را افزایش داده، گردش خون را تحریک کرده و اندورفین ترشح میکند. این کار استرس را کاهش داده و حس نشاط و آسایش ایجاد میکند.
مدیتیشن و تمرینات ذهنآگاهی، افکار را آرام کرده، ارتباط ذهن و بدن را تقویت میکند و فرد را در لحظه حال مستقر میسازد. شواهد علمی نشان میدهد این روشها استرس، اضطراب و افسردگی را کاهش میدهند.
حفظ روابط اجتماعی و دیدارهای منظم با دوستان و آشنایان، به بیمار یادآوری میکند که تنها نیست. اشتراک تجربیات با سایر بیماران اماس نیز میتواند حمایتی عاطفی قوی باشد.
تمرینات تنفس عمیق، تنش عضلانی را رها کرده و سطح اکسیژن خون را افزایش میدهد. ترکیب این تکنیک با مدیتیشن، اثر آرامبخشی مضاعف دارد.
مشورت با روانشناس یا مشاور آموزشدیده، به مدیریت احساسات طاقتفرسا کمک کرده و در طول زمان خلقوخو را بهبود میبخشد. جلسات منظم درمان، حس آسایش را در لحظه و درازمدت تقویت میکند.
اشغال به سرگرمیهای محبوب مانند نقاشی، مطالعه، تماشای فیلم یا هر فعالیتی که شادی میآورد، انرژی ذهنی را به سمت تجربیات مثبت هدایت کرده و خلقوخو را متحول میکند.
یوگا و حرکات کششی، با ترکیب حرکات بدنی و تمرکز ذهنی، اضطراب و افسردگی را کاهش میدهند. این تمرینات حتی برای بیماران با محدودیت حرکتی نیز قابل انجام هستند و مزایای جسمانی اضافه دارند.
تدوین برنامههای کوچک و اهداف قابل دسترس، مانند بازدید از مکانهای مورد علاقه، خواندن کتابها یا امتحان رستورانهای جدید، حس موفقیت و پیشرفت را تقویت کرده و روحیه را بالا میبرد.
نوشتن خاطرات، اهداف، تشکرها و موفقیتها، نه تنها ردیابی علائم را آسان میکند، بلکه ذهن را به سمت تفکر مثبت سوق میدهد. ثبت نگرانیها نیز به تخلیه استرس کمک میکند.
به گزارش وبامدی، علائم اماس میتواند حاد یا مزمن باشد و از فرد به فرد متفاوت است. این علائم شامل مشکلات حرکتی، بیحسی، اختلال کارکرد مثانه و روده، اختلال شناختی، تغییرات خلقی، لرزش، سرگیجه و اختلال بینایی میشود. در موارد شدید، نابینایی و فلج نیز ممکن است.
در حال حاضر درمان قطعی برای اماس وجود ندارد، بنابراین مدیریت علائم برای داشتن زندگی سالم ضروری است. پزشکان بر اساس شدت بیماری، درمانهای استروئیدی، تزریق خون یا فیزیوتراپی را تجویز میکنند.





