لری پیج و سرگی برین، بنیان‌گذاران گوگل، علاقه‌ی زیادی به روز اول آوریل داشتند و از زمان تاسیس این شرکت، هر سال در این روز با ایده‌های خلاقانه کاربران را غافل‌گیر می‌کردند. یکی از همین غافل‌گیری‌ها، راه‌اندازی جیمیل بود؛ سرویسی که در ابتدا کسی باور نمی‌کرد به واقعیت بپیوندد.
جیمیل در روز اول آوریل ۲۰۰۴ (۱۳ فروردین ۱۳۸۳) معرفی شد و در ابتدای ظهور، یک گیگابایت فضای ذخیره‌سازی برای هر حساب کاربری فراهم می‌کرد. این مقدار در آن زمان ظرفیتی غیر‌عادی محسوب می‌شد، اگرچه امروزه در عصر حافظه‌های ترابایتی کم به نظر برسد.
فضای یک گیگابایتی جیمیل نزدیک به ۲۵۰ تا ۵۰۰ برابر بیشتر از سرویس‌های رقیب آن دوره یعنی یاهو و مایکروسافت بود و امکان ذخیره‌ی ۱۳ هزار و ۵۰۰ ایمیل را می‌داد. در سرویس‌های حریف تنها امکان ذخیره ۳۰ تا ۶۰ ایمیل وجود داشت.
افزون بر فضای استثنایی، جیمیل به سیستم جست‌وجوی گوگل مجهز شد تا کاربران بتوانند به سرعت ایمیل‌های قدیمی، عکس‌ها یا سایر اطلاعات شخصی را بازیابی کنند. این سرویس به‌صورت خودکار رشته‌ای از مکالمات را در مورد یک موضوع به هم می‌پیوست تا همه چیز مانند یک متن یکپارچه به نظر برسد.
مریسا مایر، مدیر اسبق گوگل که بعد‌ها مدیرعامل یاهو شد، از طراحان اصلی جیمیل و سایر محصولات گوگل بود. او می‌گوید ایده‌ی اصلی جیمیل بر سه محور ذخیره‌سازی، سرعت و جست‌جو متمرکز بوده است.
پاول بوکایت، مهندس اسبق گوگل، در گفت‌وگو با آسوشیتد پرس بیان کرد که وقتی ایده‌ی جیمیل مطرح شد، بسیاری از کاربران فکر کردند گوگل با آن‌ها افترا می‌کند. او افزود که این بخش از جذابیت جیمیل بود ساختن محصولی که مردم باور کنند واقعی نیست.
سه سال پس از مطرح شدن ایده‌ی اولیه، جیمیل به‌صورت رسمی متولد شد و امروز به یکی از ستون‌های اصلی گوگل تبدیل شده است با نزدیک به ۱٫۸ می‌لیارد کاربر در سراسر جهان.
